Ciferecaj rimedoj haltigas enuon ĉe infanoj

Familio sidas en gasteja ĝardeno kaj atendas la servadon de tagmanĝo. La infanoj kondutas videble bone kaj kviete. Okazas neniu baraktado, neniu kverelado, aŭdiĝas neniu laŭta vorto – ĉe pli proksima vido evidentiĝas ke ambaŭ infanoj tre koncentrite rigardas al ekrano de tabuleta komputilo.

Tiu sceno ne plu estas escepto, ĝi fariĝis dum la pasintaj kvar, kvin jaroj ĉiutagaĵo kaj esence ŝanĝis nian vivon. Dum gepatroj antaŭ dek jaroj dum longaj aŭtoveturoj devis zorgi pri la bonhumoro de siaj idoj, la geknaboj…

(Legu pli ĉe Esperanta Retradio)